Rankingi Chelsea – forma na przestrzeni lat
Chelsea Football Club to jedna z najbardziej rozpoznawalnych marek w światowym futbolu, ale droga do tego statusu nie była prosta. Ranking Chelsea na przestrzeni lat przypomina sinusoidę – od skromnych początków w 1905 roku, przez dekady przeciętności, aż po erupcję sukcesów w XXI wieku. Klub nigdy nie spadł poniżej drugiej ligi angielskiej, co samo w sobie stanowi imponujący wyczyn, ale prawdziwa transformacja nastąpiła dopiero w erze Romana Abramowicza.
Pozycja Chelsea w rankingach europejskich i krajowych zmieniała się dramatycznie. W ciągu ostatnich dwóch dekad londyńczycy zdobyli więcej trofeów niż przez pierwsze sto lat istnienia klubu. Rankingi Chelsea pokazują, jak nowoczesny futbol może zmienić oblicze organizacji – od klubu z potencjałem do europejskiego giganta.
Analizując ranking Chelsea przez dekady, wyraźnie widać trzy główne epoki: wczesne lata walki o stabilność, średni okres z pojedynczymi sukcesami oraz współczesną dominację. Każda z tych faz wniosła coś istotnego do historii klubu ze Stamford Bridge.
Początki i pierwsza połowa XX wieku
Chelsea powstała w 1905 roku z inicjatywy Gusa Mearsa, który kupił stadion Stamford Bridge i przekształcił go w obiekt piłkarski. Pierwotnie planował wynająć go istniejącemu klubowi, ale po nieudanych negocjacjach z Fulham postanowił założyć nową drużynę. Już w pierwszym sezonie klub dołączył do Football League, co było rzadkością dla nowopowstałych zespołów.
Chelsea szybko stała się hitem wśród lokalnych kibiców i ugruntowała pozycję największego klubu w stolicy. Pod koniec lat 10. XX wieku jako pierwsza drużyna w Wielkiej Brytanii osiągnęła średnią frekwencję przekraczającą 40 000 widzów. Ta popularność przełożyła się na status finansowy – The Pensioners, jak wtedy nazywano zespół, stali się jednym z najbogatszych klubów w kraju.
W 1935 roku na Stamford Bridge padł rekord frekwencji – 82 905 widzów przyszło na mecz z Arsenalem. Dwadzieścia lat później, w 1955 roku, Chelsea po raz pierwszy wygrała First Division. To był przełomowy moment dla klubu, choć trzeba przyznać, że pierwsze pięć dekad istnienia nie obfitowało w trofea.
Chelsea jako pierwsza drużyna w Football League zatrudniła zagranicznego zawodnika – Duńczyka Nilsa Middelboe w 1913 roku.
Era prosperity lat 60. i 70.
Lata 60. przyniosły Chelsea szczyt popularności. Klub przyciągał gwiazdy i celebrytów na Stamford Bridge, a po raz pierwszy w historii był postrzegany jako realny pretendent do trofeów. Ranking Chelsea w tym okresie systematycznie się poprawiał, co zaowocowało serią sukcesów.
Po zdobyciu pierwszego League Cup w 1965 roku, klub kontynuował passę wygrywając FA Cup w 1970 i Puchar Zdobywców Pucharów w 1971 roku. Te dwa ostatnie trofea były szczególnie ważne – stanowiły pierwsze triumfy Chelsea w tych rozgrywkach i pokazały, że londyńczycy mogą konkurować na najwyższym poziomie.
Niestety, sukces miał swoją cenę. Problemy finansowe związane z przebudową Stamford Bridge oraz narastający problem chuligaństwa wśród kibiców postawiły klub w trudnej sytuacji. W kolejnych dekadach wyniki sportowe zeszły na dalszy plan, gdyż władze desperacko walczyły o uniknięcie bankructwa.
| Dekada | Najważniejsze trofea | Charakterystyka okresu |
|---|---|---|
| 1950-1960 | First Division (1955) | Pierwszy wielki sukces klubu |
| 1960-1970 | League Cup (1965), FA Cup (1970) | Szczyt popularności, celebryci na trybunach |
| 1970-1980 | Cup Winners’ Cup (1971) | Pierwszy europejski triumf, potem kłopoty finansowe |
Trudne lata 80. i początek odbudowy
Własność rodziny Mears dobiegła końca, gdy w 1982 roku klub sprzedano za symboliczną kwotę 1 funta nowemu właścicielowi Kenowi Batesowi. To była desperacka próba ratowania Chelsea przed całkowitym upadkiem. Pozycja Chelsea w rankingach ligowych w tym okresie była niestabilna – klub balansował między pierwszą a drugą ligą.
Chelsea ostatni raz awansowała do najwyższej klasy rozgrywkowej w sezonie 1988-1989, co oznacza, że była jednym z 22 klubów uczestniczących w inauguracyjnym sezonie Premier League w 1992-1993 i należy do elitarnej grupy drużyn, które od tamtej pory nigdy nie spadły. Ten fakt jest kluczowy dla zrozumienia stabilności klubu w erze nowoczesnego futbolu.
Lata 90. przyniosły stopniową poprawę. Ranking Chelsea zaczął się wspinać, a klub powoli odbudowywał swoją pozycję. W 1997 roku przyszedł pierwszy sukces od lat – ponowne zwycięstwo w Pucharze Zdobywców Pucharów. To był sygnał, że The Blues wracają do europejskiej elity.
Rewolucja Abramowicza i dominacja w Premier League
W 2003 roku rosyjski biznesmen Roman Abramowicz został nowym właścicielem klubu. To wydarzenie zmieniło wszystko. Pozycja Chelsea w rankingach eksplodowała – z aspirującego klubu londyńczycy stali się jedną z najpotężniejszych marek w Europie.
Ponad 100 milionów funtów wydano na nowych zawodników, ale Claudio Ranieri nie dostarczył trofeów i został zastąpiony przez Jose Mourinho. Pod jego wodzą Chelsea stała się piątym angielskim zespołem, który wygrał mistrzostwo kraju dwa razy z rzędu po II wojnie światowej (2004-05 i 2005-06), dodatkowo zdobywając FA Cup (2007) oraz dwa League Cupy (2005 i 2007).
Przed rozpoczęciem Premier League w 1992 roku The Blues wygrali tytuł mistrzowski tylko raz. Ale Chelsea przyniosła pięć tytułów Premier League do zachodniego Londynu. Pierwszy z nich dodali do kolekcji pod wodzą Jose Mourinho w sezonie 2004/05.
Jose Mourinho jest najbardziej utytułowanym menedżerem w historii Chelsea – zdobył osiem trofeów w dwóch okresach zarządzania klubem (2004-2007 i 2013-2015).
Ranking Chelsea w tym okresie pokazywał konsekwentną obecność w czołówce Premier League. Klub regularnie kończyć sezon w top 4, co gwarantowało udział w Lidze Mistrzów. W sezonie 2009-10, pod kierownictwem Carlo Ancelottiego, osiągnęli swój pierwszy dublet Premier League i FA Cup, stając się pierwszym angielskim klubem w najwyższej lidze, który zdobył 100 goli ligowych w sezonie od 1963 roku.
Triumfy europejskie i pozycja w rankingach UEFA
Prawdziwym testem dla każdego klubu są rozgrywki europejskie. Pozycja Chelsea w rankingu UEFA systematycznie rosła w pierwszej dekadzie XXI wieku, ale prawdziwy przełom nastąpił w 2012 roku.
Roberto Di Matteo poprowadził Chelsea do ich siódmego FA Cup i pierwszego tytułu UEFA Champions League, pokonując Bayern Monachium 4-3 w rzutach karnych – jako pierwszy londyński klub, który zdobył to trofeum. To zwycięstwo miało ogromne znaczenie symboliczne i finansowe.
W następnym roku klub wygrał UEFA Europa League, stając się pierwszym klubem posiadającym jednocześnie dwa główne europejskie trofea oraz jednym z pięciu klubów, które zdobyły trzy główne trofea UEFA. Ranking Chelsea w europejskiej hierarchii nigdy nie był wyższy.
Lista sukcesów europejskich Chelsea jest imponująca:
- UEFA Champions League: 2011/12, 2020/21
- UEFA Europa League: 2012/13, 2018/19
- UEFA Cup Winners’ Cup: 1970/71, 1997/98
- UEFA Conference League: 2024/25
- UEFA Super Cup: 1998, 2021
Chelsea FC weszła do historii jako pierwszy klub, który wygrał wszystkie cztery główne rozgrywki klubowe UEFA: Champions League, Europa League, Puchar Zdobywców Pucharów, a teraz Conference League. Ten bezprecedensowy kamień milowy został osiągnięty zwycięstwem 4-1 nad Realem Betis w finale UEFA Conference League 2025, rozgrywanym na Stadionie Miejskim we Wrocławiu w Polsce.
Chelsea jako pierwszy i jedyny klub zdobył wszystkie cztery główne trofea UEFA – osiągnięcie, które umacnia ich pozycję jako jednego z najbardziej utytułowanych klubów współczesnej Europy.
Bilans trofeów i pozycja w historycznych rankingach
W sumie klub zdobył sześć mistrzostw ligi (First Division i jego następca Premier League), osiem FA Cupów, pięć League Cupów, dwa UEFA Champions League, dwa UEFA Europa League, dwa UEFA Cup Winners’ Cups, jeden UEFA Conference League oraz dwa FIFA Club World Cups. To imponujący dorobek, który stawia Chelsea w elitarnej grupie europejskich potęg.
Chelsea zdobyła już dziewięć trofeów w rozgrywkach klubowych UEFA, co plasuje ich na ósmym miejscu w rankingu wszech czasów za Realem Madryt (26), AC Milan (17), Barceloną (14), Liverpoolem (13), Bayernem Monachium (12), Juventusem (11) i Ajaxem (10). Ranking Chelsea w kontekście europejskim jest więc bardzo solidny, choć wciąż daleko do historycznych gigantów.
| Trofeum | Liczba zwycięstw | Lata triumfów |
|---|---|---|
| Mistrzostwo Anglii | 6 | 1954-55, 2004-05, 2005-06, 2009-10, 2014-15, 2016-17 |
| FA Cup | 8 | 1970, 1997, 2000, 2007, 2009, 2010, 2012, 2018 |
| League Cup | 5 | 1965, 1998, 2005, 2007, 2015 |
| Champions League | 2 | 2012, 2021 |
| Europa League | 2 | 2013, 2019 |
| Conference League | 1 | 2025 |
Rekordziści i statystyki indywidualne
Rekordowym zawodnikiem klubu pod względem występów jest Ron Harris, który zaliczył 795 meczów między 1961 a 1980 rokiem. Frank Lampard jest rekordowym strzelcem Chelsea z 211 golami w sumie. Te liczby pokazują, jak ważna jest stabilność i lojalność w budowaniu pozycji klubu.
Jimmy Greaves posiada klubowy rekord w liczbie goli zdobytych w jednym sezonie (43 w 1960-61). Jako zawodnik Chelsea, Greaves stał się najmłodszym zawodnikiem, który zdobył 100 goli w najwyższej angielskiej lidze – w wieku 20 lat i 290 dni. To pokazuje, że klub zawsze miał talent do odkrywania i rozwijania napastników.
Ostatnie sezony i współczesne wyzwania
Pozycja Chelsea w rankingach Premier League w ostatnich latach przeszła turbulencje. Po sprzedaży klubu przez Abramowicza w 2022 roku nastąpił okres destabilizacji, który odbił się na wynikach sportowych.
Sezon 2022/23 zakończył się na 12. miejscu – menedżerami byli Frank Lampard, Graham Potter, Bruno Saltor i Thomas Tuchel. Kai Havertz został królem strzelców z zaledwie 7 golami. Chelsea zdobyła rekordowo niskie 38 goli w całym sezonie i po raz pierwszy od 1995-96 zakończyła rozgrywki w dolnej połowie tabeli. Ranking Chelsea spadł do najniższego poziomu od dekad.
Sezon 2023/24 pod wodzą Mauricio Pochettino przyniósł poprawę – 6. miejsce. Cole Palmer został królem strzelców z 22 golami. Pochettino zaprowadził Chelsea na 6. pozycję i zapewnił miejsce w rundzie play-off kwalifikacji Conference League. To był krok w dobrą stronę, choć wciąż daleko od oczekiwań fanów.
W sezonie 2024/25 pod kierownictwem Enzo Maresca Chelsea zajęła 4. miejsce. Cole Palmer ponownie był najlepszym strzelcem z 15 golami. Ranking Chelsea stopniowo wraca do normy, choć klub wciąż szuka stabilności po burzliwych latach.
W sezonie 2024-25 Chelsea użyła 39 różnych zawodników – najwięcej w historii klubu w jednym sezonie, co pokazuje skalę rotacji i eksperymentów.
Seria bez spadku i stabilność ligowa
Chelsea nigdy nie była poza dwiema najwyższymi ligami angielskiego futbolu. To niezwykłe osiągnięcie, biorąc pod uwagę 120-letnią historię klubu. Ranking Chelsea może się wahać, ale zawsze pozostawali w elicie.
Od 1989 roku, kiedy ostatni raz awansowali do najwyższej ligi, londyńczycy nieprzerwanie grają na najwyższym poziomie. To 37 kolejnych sezonów w top flight, co czyni ich jednym z najbardziej stabilnych klubów w Anglii. W erze Premier League (od 1992 roku) tylko Manchester United, Arsenal, Liverpool, Tottenham, Everton i Chelsea mogą pochwalić się taką konsekwencją – choć Everton w końcu spadł w 2023 roku.
Ta stabilność miała kluczowe znaczenie dla rozwoju klubu. Pozycja Chelsea w rankingach mogła się zmieniać, ale stała obecność w Premier League gwarantowała przychody z praw telewizyjnych, sponsorów i możliwość przyciągania najlepszych talentów.
Rekordowe serie i osiągnięcia ligowe
Najwięcej kolejnych zwycięstw ligowych: 13, od 1 października 2016 do 31 grudnia 2016. Najdłuższa seria bez zwycięstwa ligowego: 21 meczów, od 3 listopada 1987 do 2 kwietnia 1988. Najwięcej zwycięstw ligowych w sezonie: 30 na 38 meczów, Premier League, 2016-17. Te statystyki pokazują skrajności w formie Chelsea – od dominacji do głębokiego kryzysu.
Sezon 2016-17 był szczególnie imponujący. Ranking Chelsea przez cały sezon utrzymywał się w czołówce, a zespół Antonio Conte wygrał mistrzostwo z przewagą 7 punktów nad Tottenhamem. 30 zwycięstw w 38 meczach to wciąż rekord Premier League, który pokazuje, jak dominujący może być ten klub w szczytowej formie.
Najwięcej kolejnych zwycięstw ligowych przeciwko temu samemu przeciwnikowi: 13, przeciwko Crystal Palace, od 10 marca 2018 do 12 lutego 2024. To pokazuje, że niektóre zespoły po prostu nie potrafią znaleźć sposobu na Chelsea.
Najgorsze momenty w historii
Najgorsze zwycięstwo: 1-8 przeciwko Wolverhampton Wanderers, First Division, 26 września 1953 roku. Najmniej zwycięstw ligowych w sezonie: 5 na 42 mecze, First Division, 1978-79. Sezon 1978-79 był prawdopodobnie najgorszym w historii klubu – ranking Chelsea spadł do poziomu zagrożenia spadkiem.
Te ciemne momenty przypominają, że nawet wielkie kluby przechodzą przez kryzysy. Pozycja Chelsea w latach 70. i 80. była niepewna, a klub balansował na krawędzi finansowej katastrofy. To pokazuje, jak daleko zaszli w ciągu ostatnich dwóch dekad.
Porównanie z innymi gigantami Premier League
Ranking Chelsea w kontekście innych angielskich potęg jest interesujący. Pod względem liczby mistrzostw Anglii londyńczycy mają sześć tytułów, co plasuje ich za Manchesterem United (20), Liverpoolem (19), Arsenalem (13) i Manchesterem City (10), ale przed Tottenhamem (2) i innymi londyńskimi rywalami.
W FA Cup Chelsea ma osiem trofeów, co stawia ich obok Arsenalu (14) i Manchesteru United (12) w czołówce. Tylko Arsenal i Manchester United mogą rywalizować z ich rekordem w FA Cup. Pozycja Chelsea w tym najbardziej prestiżowym krajowym pucharze jest więc bardzo solidna.
W kontekście europejskim, dwa triumfy w Champions League stawiają Chelsea na równi z Nottingham Forest i za Liverpoolem (6) oraz Manchesterem United (3). Ale unikalne osiągnięcie w postaci kompletnego zestawu wszystkich trofeów UEFA daje im specjalne miejsce w historii.
| Klub | Mistrzostwa | FA Cup | Champions League | Wszystkie trofea UEFA |
|---|---|---|---|---|
| Manchester United | 20 | 12 | 3 | Nie |
| Liverpool | 19 | 8 | 6 | Nie |
| Arsenal | 13 | 14 | 0 | Nie |
| Chelsea | 6 | 8 | 2 | Tak |
| Manchester City | 10 | 7 | 1 | Nie |
Perspektywy i przyszłość rankingów Chelsea
Pozycja Chelsea w rankingach przyszłości będzie zależała od kilku czynników. Nowa własność pod wodzą konsorcjum Todd Boehly-Clearlake Capital zainwestowała ogromne sumy w młodych zawodników, budując drużynę na przyszłość. Ta strategia przyniosła mieszane rezultaty – z jednej strony klub ma jedną z najmłodszych i najbardziej wartościowych kadr w Europie, z drugiej brakuje doświadczenia i stabilności.
Ranking Chelsea w sezonie 2025/26 pokazuje powolną poprawę. Klub znajduje się obecnie na 5. miejscu w tabeli, co sugeruje powrót do europejskiej elity. Zwycięstwo w Conference League w 2025 roku może być początkiem nowej ery sukcesów, podobnie jak triumf w Cup Winners’ Cup w 1971 roku zapoczątkował pierwszą falę trofeów.
Kluczowym wyzwaniem będzie utrzymanie stabilności menedżerskiej. Enzo Maresca ma szansę stać się długoterminowym rozwiązaniem, ale historia ostatnich lat pokazuje, że Chelsea często zmienia trenerów. Guus Hiddink miał najwyższy procent zwycięstw (74%) wśród menedżerów, którzy prowadzili klub w minimum 10 meczach (pierwszy okres), podczas gdy Frank Lampard w drugim okresie miał najniższy (9%).
Pozycja Chelsea w długoterminowych rankingach będzie też zależała od rozwoju młodych talentów. Cole Palmer pokazał w ostatnich sezonach, że może być fundamentem drużyny na lata. Jeśli klub zdoła zbudować wokół niego stabilny zespół, ranking Chelsea może ponownie wspiąć się na szczyt.
Historia pokazuje, że Chelsea potrafi się odradzać. Od finansowej katastrofy lat 80., przez rewolucję Abramowicza, po niedawne turbulencje – klub zawsze znajdował sposób, by wrócić na szczyt. Rankingi Chelsea mogą się wahać, ale tradycja i zasoby klubu dają podstawy do optymizmu. W końcu to jedyny klub na świecie, który zdobył wszystkie główne trofea UEFA – i to osiągnięcie pozostanie w historii na zawsze.
