Rankingi Ruch Chorzów – historyczne sukcesy i upadki
Ruch Chorzów to klub, który przeszedł przez wszystko – od pozycji najskuteczniejszego zespołu w historii polskiej piłki po upokarzające spadki do trzeciej ligi. Czternaście mistrzostw Polski i trzy Puchary Polski stawiają Niebieskich w elitarnym gronie, ale ranking Ruchu Chorzów w ostatnich dekadach to historia bolesnego upadku. Klub z Chorzowa pokazuje, jak szybko można spaść z piedestału, ale też jak determinacja pozwala wrócić do walki.
Początki i pierwsze sukcesy – lata 20. i 30.
Klub powstał 20 kwietnia 1920 roku w Bismarkhuta (niemiecka Bismarckhütte), jednej z silnie uprzemysłowionych gmin we wschodniej części Górnego Śląska, w okresie, gdy region był przedmiotem sporu między Polską a Niemcami. Pierwszy ligowy mecz Ruch rozegrał jako gospodarz na wyjeździe, przegrywając 0:7 z 1. FC Katowice – była to największa ligowa porażka klubu w okresie przedwojennym.Początek lat 30. zmienił wszystko. Począwszy od 1933 roku, Ruch Chorzów (wówczas Ruch Wielkie Hajduki) całkowicie zdominował ligę, zdobywając mistrzostwo cztery razy z rzędu. W rankingu polskich klubów tamtego okresu Ruch był bezkonkurencyjny.
W 1934 roku Ruch wyprzedził drugie miejsce Cracovii o siedem punktów
Ernest Wilimowski, Teodor Peterek i Edmund Giemsa to trzy nazwiska najczęściej kojarzone z tą niezwykłą dekadą w historii Ruchu – pierwsi dwaj byli królem strzelców niemal bez wyjątku od 1934 do 1939 roku. Ruch pozostał dominującym zespołem, zdobywając mistrzostwa w 1936 i 1938 roku.
Powojenne odrodzenie i era Cieślika
Po II wojnie światowej klub musiał się odbudować od podstaw. W 1948 roku, pod komunistyczną presją (stalinizacja), klub zmienił nazwę na Unia Chorzów, w 1955 stał się Unią-Ruch, a ostatecznie w 1956 wrócił do nazwy Ruch.
W 1951 roku klub zdobył wznowiony Puchar Polski i został nagrodzony tytułem Mistrza Polski (mimo że w lidze zajął dopiero szóste miejsce). To była kuriozalna sytuacja – w 1951 roku Wisła Kraków była mistrzem ligi, jednak tytuł mistrzowski przyznano zwycięzcy Pucharu, Ruchowi Chorzów.
W kolejnych dwóch latach klub również zdobył tytuł, najpierw w 1952 po finale przeciwko Polonii Bytom, kolejnemu lokalnemu zaciekłemu rywalowi, a w 1953 po zakończeniu ligi na pierwszym miejscu. Ranking Ruchu Chorzów w tamtym okresie wyglądał imponująco – osiem mistrzostw w dorobku.
Gerard Cieślik: 177 goli – najlepszy strzelec w historii klubu, 401 meczów rozegrał Antoni Nieroba
Gerard Cieślik był główną postacią do obserwacji w tamtych czasach, zdobywając tytuł króla strzelców zarówno w 1952, jak i 1953 roku.
Stracona dekada i cień Górnika
Lata 1957-1966 uważane są za straconą dekadę, całkowicie przyćmioną sukcesami nowego największego regionalnego rywala, Górnika Zabrze, mimo że klub zdobył mistrzostwo w 1960 roku. To był wyjątkowy sezon.Rekord tego rodzaju w historii krajowego futbolu, ponieważ zespół składał się tylko z 14 zawodników, z których 11 pochodziło z miasta Chorzów. W rankingu Ruchu Chorzów tamtego okresu ten sukces wyróżniał się na tle dominacji Górnika.
Przełom nastąpił w sezonie 1967–68, kiedy Ruch zdobył 10. tytuł mistrzowski, przerywając serię pięciu kolejnych tytułów Górnika Zabrze.
Złote lata 70. – szczyt europejskich rozgrywek
Kolejna złota era dla Niebieskich nadeszła na początku lat 70. z Michalem Vičanem jako trenerem. To był najlepszy okres w historii klubu pod względem osiągnięć krajowych i międzynarodowych.
| Sezon | Osiągnięcie krajowe | Sukces europejski |
|---|---|---|
| 1972–73 | 2. miejsce w lidze | – |
| 1973–74 | Mistrzostwo + Puchar Polski (jedyny dublet w historii) | Ćwierćfinał Pucharu UEFA |
| 1974–75 | Mistrzostwo Polski | Ćwierćfinał Pucharu Europy |
| 1978–79 | Mistrzostwo Polski | – |
W sezonie 1973–74 zdobyli jedyny dublet w historii (mistrzostwo i puchar) i awansowali do ćwierćfinału Pucharu UEFA. W 1974–75 ponownie wygrali ligę i zakwalifikowali się do ćwierćfinału Pucharu Europy.
Po wyeliminowaniu Wuppertaler SV z Niemiec Zachodnich, FC Carl Zeiss Jena z Niemiec Wschodnich i Budapest Honvéd FC z Węgier, dotarli do ćwierćfinału. W rankingu Ruchu Chorzów na arenie europejskiej to były najlepsze momenty.
Najwyżej cenionymi zawodnikami tamtych czasów byli Bronisław Bula, Zygmunt Maszczyk i Joachim Marx
Ostatni triumf – mistrzostwo 1989
Dziesięć lat później Ruch świętował swój 14. tytuł ligowy, a Krzysztof Warzycha strzelił 24 razy, zostając królem strzelców. To był wyjątkowy sukces.
Co czyniło ten tytuł jeszcze bardziej niezwykłym, to fakt, że Ruch zdobył go zaraz po powrocie do najwyższej ligi, spędziwszy sezon 1987-88 w drugiej lidze, po pierwszej w historii degradacji wiosną 1987 roku.
Od tego momentu pozycja Ruchu w rankingu polskich klubów zaczęła systematycznie słabnąć. Nie zdobyli ani jednego trofeum od 1996 roku, ale Ruch Chorzów pozostaje klubem z największą liczbą mistrzostw Polski.
Ranking Ruchu Chorzów w latach 90. – początek problemów
W 1995 roku zostali ponownie zdegradowani, ale zdumiewająco udało im się zdobyć trzeci Puchar Polski w 1996 roku, mimo że grali w drugiej kategorii. To był ostatni sukces trofealny klubu.Wśród ich ostatnich osiągnięć są drugie miejsca w lidze i w Pucharze Polski, oba osiągnięte w 2012 roku. Ranking Ruchu w tym sezonie był obiecujący – wydawało się, że klub wraca na szczyt.
Od tamtej pory Ruch spędził więcej lat w drugiej lidze, nie dodając więcej trofeów do swojej kolekcji, chociaż w 2012 roku byli bardzo blisko, kończąc na drugim miejscu w mistrzostwach i dochodząc do (ale przegrywając) finału Pucharu.
Problemy licencyjne i kary punktowe
Ranking Ruchu Chorzów w drugiej połowie lat 2010. zaczął się załamywać nie tylko przez wyniki sportowe. W sezonie 2015–16 Wisła Kraków, Górnik Zabrze, Lechia Gdańsk i Ruch Chorzów otrzymali po jednym punkcie kary za niespełnienie wymogów licencyjnych.
W sezonie 2016–17 Ruch Chorzów został ukarany odjęciem czterech punktów za niespełnienie wymogów licencyjnych. To dodatkowo pogorszyło pozycję klubu w rozgrywkach.
Katastrofa 2017-2019 – trzy spadki z rzędu
To, co wydarzyło się w tych latach, było bezprecedensowe w historii polskiego futbolu. Ranking Ruchu Chorzów osiągnął najniższy punkt w całej historii klubu.
Po katastrofalnym sezonie, w którym Niebiescy ponieśli ciężkie porażki, w tym 0:6 w meczu domowym przeciwko Pogoni Siedlce w 98. rocznicę klubu, porażkę 6:1 na wyjeździe z Miedzią Legnica i 6:0 na wyjeździe z Wigrami Suwałki, klub zakończył sezon na ostatnim miejscu w lidze, będąc 11 punktów od miejsca barażowego, co skutkowało pierwszą degradacją do trzeciego poziomu w historii Ruchu.
To był trzeci sezon z rzędu, w którym Niebiescy zostali zdegradowani z ostatniego miejsca w tabeli
Ruch zakończył sezon 2018–19 w II lidze na ostatnim miejscu, osiem punktów od bezpiecznej pozycji. Klub z czternastoma mistrzostwami Polski grał w III lidze – ranking Ruchu upadł najniżej jak to możliwe.
Droga powrotna – trzy awanse z rzędu
Historia Ruchu pokazuje, że upadek nie musi być końcem. W sezonie 2020–21 Ruch zdominował grupę III III ligi i awansował do II ligi, 11 punktów przed drugie miejsce zajmującą Polonią Bytom.
Ruch zakończył sezon 2021–22 na trzecim miejscu, kwalifikując się do baraży o awans – w półfinale zespół zmierzył się z Radunią Stężyca, którą pokonał 1–0 po golu Daniela Szczepana w 118. minucie.
Finał rozegrano w Chorzowie, gdzie Ruch zmierzył się z zajmującym 5. miejsce Motorem Lublin – 29 maja Ruch wygrał 4–0 i awansował drugi sezon z rzędu, wracając do I ligi po raz pierwszy od sezonu 2017–18.
Ruch zakończył sezon 2022–23 jako wicemistrz, po pokonaniu GKS Tychy 1–0 w ostatniej kolejce, z jedynym golem ponownie strzelonym przez Daniela Szczepana – w rezultacie Ruch wrócił do Ekstraklasy po 7 latach nieobecności, z serią trzech kolejnych awansów.
| Sezon | Liga | Miejsce | Wynik |
|---|---|---|---|
| 2018–19 | II liga | Ostatnie | Spadek do III ligi |
| 2020–21 | III liga | 1. miejsce | Awans do II ligi |
| 2021–22 | II liga | 3. miejsce + baraże | Awans do I ligi |
| 2022–23 | I liga | 2. miejsce | Awans do Ekstraklasy |
| 2023–24 | Ekstraklasa | 17. miejsce | Spadek do I ligi |
Powrót do Ekstraklasy i kolejny spadek
Euforia powrotu do najwyższej klasy rozgrywkowej okazała się krótkotrwała. Ruch został zdegradowany z powrotem do drugiej ligi po zaledwie jednym sezonie w najwyższej klasie rozgrywkowej, kończąc kampanię 2023–24 na 17. i przedostatnim miejscu.
Ranking Ruchu Chorzów w sezonie 2025-26 to ponownie I liga. Klub wrócił tam, gdzie był dwa lata wcześniej, pokazując jak trudna jest walka o stabilizację na najwyższym poziomie.
Pozycja Ruchu w historycznym rankingu polskich klubów
Mimo wszystkich problemów ostatnich dekad, ranking historyczny Ruchu Chorzów pozostaje imponujący. Jest to jeden z najbardziej utytułowanych klubów piłkarskich w Polsce, zdobywając czternaście Mistrzostw Polski i trzy razy Puchar Polski.
Zestawienie tytułów mistrzowskich pokazuje dominację w konkretnych okresach:
- Lata 30.: 5 mistrzostw (1933, 1934, 1935, 1936, 1938)
- Lata 50.: 3 mistrzostwa (1951, 1952, 1953)
- Lata 60.: 2 mistrzostwa (1960, 1967–68)
- Lata 70.: 3 mistrzostwa (1973–74, 1974–75, 1978–79)
- Lata 80.: 1 mistrzostwo (1988–89)
Ruch Chorzów dzieli rekord 14 mistrzostw Polski z Górnikiem Zabrze i Legią Warszawa
Rekordy i legendy klubu
W rankingu indywidualnych osiągnięć zawodników Ruchu wyróżniają się konkretne postacie. Antoni Nieroba rozegrał najwięcej meczów (401), a Gerard Cieślik jest najlepszym strzelcem (177 goli).
W latach 1927-1930 wyróżniał się Jan Badura, który grał we wszystkich meczach ligowych i był pierwszym zawodnikiem w historii polskiej Ekstraklasy, który rozegrał w niej 200 meczów.
Śląska tożsamość klubu
Klub znany jest ze swojej śląskiej tożsamości. Niebieski i biały to kolory kojarzone ze Śląskiem, częścią Polski, którą Ruch nazywa domem.
Domowym obiektem Ruchu jest Stadion Ruchu Chorzów o pojemności 9 300 miejsc – ponieważ obecnie jest w trakcie renowacji, Ruch tymczasowo rozgrywa swoje mecze na Stadionie Śląskim w Chorzowie o pojemności 55 211 miejsc.
Wnioski – od szczytu do dna i z powrotem
Ranking Ruchu Chorzów to historia ekstremalnych przeciwieństw. Klub, który w latach 30. był siedem punktów przed drugim miejscem, w XXI wieku spadł do trzeciej ligi. Zespół, który docierał do ćwierćfinałów europejskich pucharów, przegrywał 0:6 z Pogonią Siedlce we własnym domu.
Trzy kolejne awanse po trzech kolejnych spadkach pokazują, że nawet w najtrudniejszych momentach można się podnieść. Ranking Ruchu w polskiej piłce nadal opiera się na czternastu mistrzostwach – nikt tego nie odbierze. Pytanie brzmi, czy klub zdoła wreszcie ustabilizować swoją pozycję i przestać być klubem-windą między ligami.
Historia Ruchu Chorzów to przestroga dla wszystkich, którzy myślą, że tradycja sama w sobie wystarczy. To też dowód na to, że determinacja kibiców i właściwe zarządzanie mogą wyciągnąć klub nawet z najgłębszego dołka. Ranking Ruchu Chorzów w przyszłości zależy od tego, czy uda się połączyć bogatą historię z nowoczesnym podejściem do futbolu.
